13 Ocak 2018, Cumartesi
saat: 21:30


1 aydir falan seni bayagi bogmusum gunce...
Bu sure icerisinde mutluluk kavanozuna da hic ozen gostermedim zaten. Verdigim kararlar ve ona uydugum duzeyde pozitif oldugumu bildigim halde neden bu kacamaklari yapiyorum emin degilim.

Kucuk kucuk guzel seyler oluyor.
Evin icinde bastonla yurume denemelerine basladim. Cok hareket etmiyorum ve butun gun baston kullanamiyorum ama bir baslangic...
Iki gun once ortopedi cerrahiyla randevum vardi. Iptal edip, bir hafta ileri attilar. Cok iyi oldu. Cunku bu sefer doktoru gordugumde yurutecle degil, bastonla cikmak istiyorum karsisina. En son gordugumde yuruteci isaret ederek belki bir daha gorustugumuzde bunu getirmezsin demisti. Kendi kendine yurursun anlaminda mi dedi yoksa ilerlemis olursun anlaminda mi emin degilim ama en azindan yurutecten kurtulmam lazim. Onu hayal kirikligina ugratmak istemiyorum. Eger su bir kac gun icerisinde disaridaki buzlar cozulur ve bastonla kaldirimdan inmeyi ogrenebilirsem hedef tutturmus olucam. Nedir yani? Taksi zaten hastanenin onunde indirecek. Asansor kapiya cok uzak degil. Dinlene dinlene ofisine kadar ulasirim.

Bir diger guzel sey, yakinda Onur'u gormeye gidecegim. Allah verdigim sozleri tutmayi nasip etsin derken aklimdan gecen sozlerden bir tanesi de buydu. Bir kaza bela cikmazsa dogum gununde yaninda olucam.

Bethany'nin bir oglu daha oldu. Iki hafta erken dogdu. Huzurlu bir bebek. Kardesleriyle karsilastirinca cok daha kolay uyuyor.

Bir deee... Bu hafta sadece bir fizyoterapi randevuma gidebildigim icin is yerinde standart bir hafta gecirdim. Uretken olmak guzel bir his.

Opuldun guncem.



istanbul
hosting