| alamnaka : |
 | |
|
yine bir pazartesi. birbirini taklit eden günlere aynı şekilde başlama vakti. bugün kesinlikle arabayı çarpmayacaktın. dün de, önceki gün de... kesinlikle! |
||
| alamnaka : |
| |
|
her gün açık, hep iki şekerli. 'her zamankinden olmasın lütfen' diyebilmek isterdin, değil mi? farkında olmadan gün bitti yine. aynı kanepede, aynı saatte. işin kötüsü, bir haftadır aynı sayfada... |
||
| alamnaka : |
| |
|
işte bu; senin hayatın. biraz uzaktan bakınca, geride bıraktığın iz, bu kadar aslında. |
||
| jiessiares : |
| |
| iz bırakanlar unutulmaz derler, doğru mu? bu kadar da olsa bir iz bıraktıysak eğer, hayatın bizi unutmayacağına inanabilir miyiz? | ||
| alamnaka : |
| |
|
sanmam. senin bıraktığın izin üzerine mutlaka yeni bir şey daha iz bırakır ve kalan/hatırlanan iz hep en sonuncusu olur. bi tek ilkokulda vurulduğumuz çiçek(?) aşısı var izi geçmeyen, o da başka aşı olmadığımızdandır ;) |
||
| jiessiares : |
| |
|
ben aynı aşıyı 2 kere oldum, ve iksisinin de izi kaldı... cidden öyle... |
||