fou :
açıkhavaya çıkıp ya da pencereni açıp, derin bir sekilde nefes alıp ver gözlerini kapatıp. saniyelik de olsa huzur verir.
nedamet :
:)
fou :
;) yap mutlaka, başka türlü olmuyor, zaman yiyor hepsini.
nedamet :
Tamam fou bi denicem teşekkürler.
kobalt :
çıplak ayakla karda koşmayı da deneyebilirsin bence...tabandan vücuda yayılan ürperti aromalı serinlik senı mutlu edecektir.evet!
nedamet :
Kobalt gülümsedini hissediyorum ben dediklerini çırılçıplak yapmayı düşünüyorum hemde saatlerce.
kobalt :
fakat; o zaman bu masum mutluluk bulma çabası bir faciaya inkışaf edebilir."aman" diyeyim!
nedamet :
ölmez zatüre olursam ve sen bana bakmak zorunda kalırsan diye mi bu 'aman.
fou :
çok pardon diyerek bir şey soracağım; şu çıplak koşma mevzuunu yağmurda yapınca da hissiyat sahibi olabiliyor muyuz?
kobalt :
bilemedim ki şimdi!
ben hep karda koştuğum için...
nedamet :
Yagmurda güzel olan bence ıslanmak. ben hep yaparım bunu.alır götür beni başka yerlere hep bu hal.
fou :
"kar"ı da kaçırdık o zaman.
teşekkür ediverdim.
[
hepsini okudum
]