münzevi_katre :  
son nefeste verdikleri ses hayatlarını yaşanmış kıldı..

ses veriyorum elma ağacı :)

shakespeare :  
butun gun seni dinledim ,
ruzgarla birlikte yaprakların birbirine vurması gibiydi
bir ara uyuya kaldım bu seste . yaşamdı evet ne guzeldi :)

münzevi_katre :  
öyleyse can buldu sesim, ve ne mutlu; yükseltip göğe ölümsüzlük bahşettik bir sese.. :)

shakespeare :  
bir yaşamın ölümle sınırlandığına inanırım ama bir ses ölümsüzleşebilir

münzevi_katre :  
ölümsüzleşir. hem de gökyüzünde!

shakespeare :  
ölümsüzlüğün tek bir mekanı var zaten bulutlardan da öte

münzevi_katre :  
ötede çok ötede,
lamekan ölümsüzlük..

shakespeare :  
sihirli kelimelerin var

münzevi_katre :  
kelimeler sihirliyse halelsiz özlerindendir. sihir onların seslerine yol verdiğin yüreğindendir.

shakespeare :  
sihir yol ve yurek/ diyorum kelimelerinde büyülü hava var :)

münzevi_katre :  
ruhundandır elma ağacı :)

shakespeare :  
ruh konusunda bişi diyemem bak :)

münzevi_katre :  
ruh özün esvabı.


shakespeare :  
guzel elbise ne renk acaba

münzevi_katre :  
değişir :)

shakespeare :  
supriz yapacak demek ki

münzevi_katre :  
;)

[hepsini okudum]