münzevi_katre :
son nefeste verdikleri ses hayatlarını yaşanmış kıldı..
ses veriyorum elma ağacı :)
shakespeare :
butun gun seni dinledim ,
ruzgarla birlikte yaprakların birbirine vurması gibiydi
bir ara uyuya kaldım bu seste . yaşamdı evet ne guzeldi :)
münzevi_katre :
öyleyse can buldu sesim, ve ne mutlu; yükseltip göğe ölümsüzlük bahşettik bir sese.. :)
shakespeare :
bir yaşamın ölümle sınırlandığına inanırım ama bir ses ölümsüzleşebilir
münzevi_katre :
ölümsüzleşir. hem de gökyüzünde!
shakespeare :
ölümsüzlüğün tek bir mekanı var zaten bulutlardan da öte
münzevi_katre :
ötede çok ötede,
lamekan ölümsüzlük..
shakespeare :
sihirli kelimelerin var
münzevi_katre :
kelimeler sihirliyse halelsiz özlerindendir. sihir onların seslerine yol verdiğin yüreğindendir.
shakespeare :
sihir yol ve yurek/ diyorum kelimelerinde büyülü hava var :)
münzevi_katre :
ruhundandır elma ağacı :)
shakespeare :
ruh konusunda bişi diyemem bak :)
münzevi_katre :
ruh özün esvabı.
shakespeare :
guzel elbise ne renk acaba
münzevi_katre :
değişir :)
shakespeare :
supriz yapacak demek ki
münzevi_katre :
;)
[
hepsini okudum
]