demiAroth :  
Aksine bence her şeyi gayet iyi anlıyor ve anlatıyorlar. Fakat onlar derin zihin ve ruhlar, çoğunluk ise sığ. Bütün sistem bu yüzeysel çoğunluğa göre tasarlanmış. Dolayısıyla daima dışarıda kalan onlar oluyor, özetlemek gerekirse durum bu.

etyen :  
Herkes şair zihinli olsa nasıl olurdu acaba :)

demiAroth :  
Bilmem, tek tipleşmeyi sevmiyorum ben hiç, harika bir ütopya gibi görünüyor söyleyince ama bence bunu mümkün kılacak tek durum daha sığ olan çoğunluğun şair zihinlere imrenip taklitçilik yapması olabilir. Gerçekliğine güven olmaz yani, insan denen

demiAroth :  
türün ezici bir çoğunluğu o kadar yüzeysel ki.
Bu arada "mümkün olan her hal ile" demişsiniz, zihnin sınırlarının aşılıp tüm kalıpların kırılmasıyla imkansıza yelken açılabilmesi halinde şair zihinler de anlaşılır olacaktır anlamına geliyor sanki.

demiAroth :  
Ve bence bu metnin en önemli bölümü bu cümleydi.

demiAroth :  
İmkansıza dediğim de, önceki algı haline imkansız olarak görünene...

etyen :  
Mümkün olan her hal ile anlaşılamamak. Ütopik bir anlaşılamama hali, kesinleşmiş bir yokluk. Evrensel kümede kendine yer bulamama. Belki de şairler anlaşılamama üzerinden kendilerine aşkın bir değer atfediyor. Oldukça sığ bir şey söylüyorum:)

etyen :  
Şair ya da değil birinin derdi anlaşılamamak olmamalı. Anlattığına ikna ise, olmamalı. Herkes "drop mic" yapıyor/yapacak/yapmalı diyebiliriz öyleyse. Duvarlara çarpan bir kakafoni mi oluyor peki bu evrende? Belki de öyle. Şiir birleştirmiyor

etyen :  
Ayrıştırıyor mu? Ne zamandan beri böyle bu peki? Topluluklar zaten ayrıştı da şiir de ona mı eşlik etti. Çok soru var:)

demiAroth :  
Şiir de yazmayı çok severim, deneme gibi nesir türlerini de. Hatta şiir bence yazılmaz, yani özne ya da nesne değildir şairi orada. Şiir kendini en doğal haliyle yazdırır ya da bilfiil yazarken bir nevi, onunla bir olmak düşer sözcüklere döküp

demiAroth :  
çeviren kişiye o adına ilham denen sihri alıp. Şair olmak değil, şiir olabilmektir yani aslolan marifet bir nebze. :) Şiirlerim anlaşılmazlık üzerinden eleştirildiğinde hep "siz anlayın diye yazmamıştım zaten, içimi döküyordum" deyip terslemek

demiAroth :  
istemişimdir acemi eleştirmenlerimizi, fakat hiç yapamadım bu sefer de burnu Kaf dağında, eleştiriye hiç açık değil diyecekler diye. Fakat gerçekten anlaşılmak için yazmıyorum insandan ümidi henüz küçük yaşlardayken kesmiş münzevi bir mizantrop

demiAroth :  
olarak. "Sen anlama zaten" diyesim geliyor hep, bir gün de ağzımdan, kalemimden kaçacak diye çekiniyorum cidden. :) Ama kibirden çok incelik anlamında söylüyorum bunu, insanlar kaba. Kaba olanı inceden ayırmak gerek.

demiAroth :  
Bu arada şiir hususundan bağımsız olarak, içimde kalan son "sosyal varlık olma ihtiyacı" kırıntılarını da kökünden söküp atarak yerin yedi kat dibine gömme arzusundayım, iradem ve kişisel telkinlerim de hep bu yönde zaten.

[hepsini okudum]