26 Temmuz 2009, Pazar
saat: 21:17
Yeni geyigimiz, tabi geyigimizden kastim burada insanlari uyuz etmek adina actigim yeni tartisma konusu, victimless crime. Magdursuz suc olarak cevirebiliriz herhalde Turkce'ye ama tam olarak emin degilim kalip o mu.
Neyse efenim.
Tabi ki "ot" tartismasi olarak basladi ama olaylar aldatmayi da victimless crime olarak almamin ardindan felsefi bir boyuta tasindi.
Eski sevgilime kapak olsun videosunu kapatin arkadaslar, burada daha onemli bir sey tartisiyoruz. Hem bak alakali bu da.
Soyle ornek vereyim mesela.
Kiz arkadasim olsaydi ve onu aldatsaydim ama o aldatildigini bilmeseydi ve ben tamamen kendimi sucsuz hissetseydim kiz arkadasima aldatildigini soylememek bana daha uygun gibi geliyor.
Dusundugun zaman burada bir suc var gibi ama bir magdur yok. Hani 1984 geliyor aklima hep; iz birakmadigin zaman aslinda gecmisi istedigin gibi degistirebilirsin. We have always been at war with Eastasia, you know.
Tabi bu dar bir bakis acisi.
Birincisi sevgilisini seven bir insanin aldatmanin ardindan kendini kotu hissetmeyecegi gibi bir varsayim var ki ne kadar dogru, bilemiyorum. Aldatmis bir insan degilim hayatimda (bunu okuyan eski sevgilime de selam ediyorum buradan).
Ikincisi aldatilan sevgilinin aslinda magdur oldugu argumani. Yapilabilecek bir onerme aldatilan sevgilinin kendisini aldatabilecek kadar serefsiz biriyle sevgili olmasindan dolayi magdur olma durumu. Bu argumani anlayabiliyorum ama cok da altina imza atamam. Eger ki aldatan sevgili aldatan sevgiliye ayni sekilde davranmaya devam ederse aldatilan sevgili acisindan ne gibi bir kayip var, anlamis degilim.
Ucuncsu, ki bu ikinciye yakin, aldatmanin sonuc olarak kotu bir davranis oldugu. Iste burada "kime gore? neye gore? diye soruyorum. Kotu olduguna inanmadigimdan degil, sadece o teraziyi kimin tuttugunu merak ettigimden. Tanri derseniz kafaniza vururum. Sosyal normlar olabilir belki; toplumlarin dayandiklari yazili olmayan kurallar var cignendikleri takdirde sosyal yapiyi zedeleyebilecek. Guven elbette ki onlardan biri.
Yani hani maddeler haline getirmek bile sacma aslinda bu tartismayi; her sey birbirinin icine girmis.
Aslinda boyle bakinca aldatilmayi tesvik ediyorum gibi ama alakasi yok. Aldatilmis biri olarak soyleyebilirim ki hayatimda daha yikici bir deneyim yasamadim.
Belki de tartismayi "bir seyler oldu ve sevgilimi aldattim? Simdi ne yapmaliyim" contextine tasirsak daha ilginc olabilir.
Mesela su noktada sevgiliye soylenmeli mi? Her seyi bir kenara birakip kendimizi mantikli dusunmeye adarsak soyledigin takdirde elde sadece kayip oldugunu goruyoruz gibi. Ama eger ki hasir alti edersek o yasananlari, belki hayatimiza normal devam edebiliriz.
Bilmem? Gene hemen karar vermemek gerek. Belki de sevgilinin aldatildigini ogrenme ihtimalini goz onunde bulundurmak lazim; baskasindan ogrenirse cok daha uzulecegini dusunebiliriz. Eger ki o ihtimal varsa kendimizin soylemesi daha iyi olabilir. Ama belki de iki durumda da iliskinin sonlanacagini dusunuyorsak en azindan sevgilinin kendi kendine ogrenmeme ihtimaline guvenerek soylememek daha iyi olabilir.
Bir suru variable var bebegim burada, icinen ben cikamadim.
Bence kimse kimseyi aldatmasin. Bu guzel bir kural. Short and sweet.
Ayrica "istemeden oldu" gibi sacmaliklara da inandirmaya calismayalim lutfen. Akdeniz'e girmeye calisan liseli ogrenciler degiliz hic birimiz; alkolun etkilerinden haberdar olalim.
Bilemiyorum ya ne yaparsaniz yapin aslinda.
Aldatilmis olmami tamamen disarida birakacak olursak sunu da soylemek istiyorum ki cevremde sevgilisini aldatan insanlar var ve kendileri de toplum tarafindan yadirganan insanlar degil.
Nasil mutlu oluyorsaniz oyle yapin aslinda. Bane ne oluyorsa zaten.
