27 Temmuz 2009, Pazartesi
saat: 03:32
Kendimi kandırmaktan başka yaptığım hiçbir şey yok şu günlerde. Güneşin doğuşunda yağmuru izlerken bile huzur bulamıyorum. Gözümü her kapadığımda, birgün herşey çok daha güzel olacak diye geçiriyorum içimden. Belki birgün giderim buralardan, alayı sahte sevdalardan uzaklaşırım diyorum. O eski türk filmlerinde geçen balıkçı kasabalarını anımsıyorum ardından. O deniz kıyısında tek derdi 3 kuruş para kazanıp karnını doyurmak olan neşeli ve huzurlu insanları. Sevemedim kara gözlüm şarkısını mırıldanırken birde kahve yapıyorum kendime. Üzerinede bir sigara yakıyorum tabii. Derin bir iç çekişten sonra, nedeni bilinmez
ağlamaklı oluyor gözlerim. Kahve likörsüz gitmez diyerek kadehimi kaldırıyorum. Şerefine yalnızlığım...
