27 Temmuz 2009, Pazartesi
saat: 16:58
bu durumu çok evvelden beri omuriliğinin derininde hisseden ve ne yapacağı konusunda zikim kadar fikri olmayan ben, hepinize allah yardım etsin diyorum...çünkü kelin ilacı olsa başına sürerdi, ancak ve ancak sen bana ağlarsın ben sana, sen hep ordasındır ben hep burda, sevgimiz ömrümüzün sonuna kadar anlaşılmaz kalıcak, ancak biz ömrümüzün sonuna kadar sevgimizin "nasıl" anlaşılmadığını birbirimiz tarafından çok iyi anlayacağız.
ve korkarım ki, bu hayatta içtenlikle anlaşıldığımı hissettiğim tek şey, senin beni ve benim seni bu "anlaşılmayan sevgiler ve yarım kalan hayatlar" konusunda ne kadar iyi anladığı olacaktır.
ne zaman istersen arayabilir gelebilirsin, arayacaksın ancak geldiğinde bir gangbang havasında keş gibi içip onun bunun evinde yatmayı tercih edeceğinden dolayı paylaşımlarımızın bu gibi maillerle sınırlı kalacağını üzüntü ile düşünüyorum.
şimdilik hoşçakal...
