28 Temmuz 2009, Salı
saat: 23:12
dün bahçedeki salıncakta otururken ayaklarım da toprağa basmışken ne kadar mutlu mesut ve huzurlu olduğumu anladım,deli deilim ama her an herşeyi yapabilirim gibi geldi,sonra bu düşünceyle uzun yaşamam ben dedim,bi de ne istediğini bilen insan sayısı dünya üzerinde daha fazla olsaydı daha mutlu olur muyduk acaba..yoksa saçma sapan sürprizlerin tadı damağımızda kalsa daha mı güzel olurdu?
masal anlatan kendi olunca insanın sonunu bir sonraki geceye bırakıyorsun..
bu kurbağaların kaçını öpsek prens olur ki?
