29 Temmuz 2009, Çarşamba saat: 01:05 Huzur için biraz hayaL kurmak gerek(miş) Kapıyorum gözLerimi... bir deniz kenarı köpükLer yaLıyor ayakLarımı saat 18:00 suLarı havada hafif bir rüzgar uçuşuyor hafif nemLi saçLarım... YoLdan insanLar geçiyor, yaz neşesi cıvıLdaşmaLadan beLLi... 3-4 kişiLik bir grup kLasikLeşmiş bir şeyi yapıyor... ELLerinde gitarLarı, önLerinde biraları, "ben ağLamazdım senden önce sen hep üzerdin zoru görünce ben nefessiz kaLdım sen gidince sen kaLpsiz kaLdın bensiz gidince" ELLerimi suya değdiriyorum tüm vücudum serinLiyor, yaz ateşinden çıkıyorum sanki... Ve sonra Aniden Apansız karaıyor heryer, yağmur buLutLarı beni yerimdem sıçrayan gök gürüLtüLeri şimşekLer kapLıyor her yanımı... Uzaktan bir kadın haykırışı, kirLi kahkaLar duyuyorum, küçük bir kız çığLığı yırtıyor karanLığı; Anne..!!! Hayır hayır bu değiLdi oLmadı açıyorum gözLerimi, kan ter içindeyim... hadi bir kez daha... 3 2 1 Hazırım... kapıyorum gözLerimi, yemyeşiL bir orman bu sefer... kuş sesLeri pırıL pırıL... Gökyüzü yeşiLe dönmüş sanki SoLuyorum temiz havayı.DudakLarıma tam güLümseme yerLeşecekken yine o uğursuz karanLık.... Ve yine yine yine! Söz veriyorum kendime, uykuya daLmadan gözLerimi kapamamaLıyım diye... lametadellamela