29 Temmuz 2009, Çarşamba
saat: 19:05
temmuz'da ikindi güneşlerinin 4ila6 arasında bahçeyi yararak evin orta yerine pırılpırıl zuhur etmesinin sonucu bedavadan yere durupdururken mutlu olduğumu itiraf etmeliyim.hayır yalnız başına bi insanın sevinç gösterisinde bulunması ayrıca komik olduğundan bi postada ona gülüp geçiosun...
dışardan nasıl görünüğümü merak etmiyorum ayrıca..
çünkü bi anda ciddileşip monitöre yönelip neyzen tevfik okuyorum.tabi tüm bu ciddiyet neyzen'in üçüncü şiir yada anısında burundan 3 üflemeli bi garip kahkaha ile son buluyor...
flamenko'nun sert telleri,boğuk ses telleri eşliğinde meşk-e davet filarmonisi sanki...(paco Delucia)
hayli kelimesini yazarken değilde konuşurken severim...hayli zorlu bi tempoya gireceğim yine yeniden.o zaman push the tempo...hayli hayırlısı!!!(hızlı sööleyince burdada oluyo işte))
