30 Temmuz 2009, Perşembe
saat: 01:57
daha erken. ben buradayken herhangi bir yerde erken. hem zaten sicaktan uyunmuyor buralarda, sabah da o sicaga uyanmanin geregi yok.
guvenmiyorum burda kimselere, onu farkettim. hakliyim da. siz daha eve donmeden acilir dediler. ben gulumsemis, tabi deyip gecmistim. yirmi dort saat, uc telefon gorusmesi ve yedi metre kablo surdu toplamda. onca takma sokme kesme bicme cabasi. neyse ki muhendis cocuklariyiz, hallettik.
bir de buradan aa cok kolay! hemen internetten x.com adresine girip internet basvurunuzu yapabilirsiniz diyen gerizekalilara selam etmek istiyorum.
okudum. sonra tekrar okudum, okuyup okuyup agladim. diyecek baska bir sey yok. yok iste. o kadar.
emre'yi beslemek basli basina bir is oldu. kucuklugunu bilenlerin asla inanamayacagi bir hizla tuketiyor her seyi. ev tamtakir zaten, buzdolabi acinacak durumda.
ilginc iste bole, biz kactik buralarda bole zaman geciriyoruz. geride kalanlar ugrasiyor bir seylerle. benim yillar once akil edip buldugum cozumu geciktirme telasindalar. artik olmasin da zaten, cok gec, cok karmasik, cok gereksiz.
yatcaz kalkcaz yatcaz kalkcaz yatcaz kalkcaz. ee sonra?
ben bir yil sonra donuyorum ya! kesin!
cok da ozlemiyorum aslinda. hani bir sekilde baglantim oldugu surece, belki bir gun tekrar gorusebildigimi bildigim surece cok ozlemiyorum, ah keske burda olsalar demiyorum. oyaliyorum ben kendimi burada. mesela aman londra'da guzeldi, jp ile merry de boston'da. cicek de yerinde. orada olsun onlar, elbet bir gun yolumuz kesisir tekrar.
