30 Temmuz 2009, Perşembe
saat: 11:08
parça parça gitmeliydi eşyalar. bir kalbi bir anda sökemezsin, ufak parçalar almalısın ki atmaya devam etsin.
böylesi daha acılı olurdu hem. yavaş yavaş azalsın ki bitmesin, kendine has bir iz, yanıklardan geriye bir is kalsın.
evet evet, bir iz bırak burda, iz bırakanlar unutulmaz..
