30 Temmuz 2009, Perşembe
saat: 13:54
Hasreti ellerinden öpüp,gerçeklere boş verip aradım.
Açılmadı aradıgım telefon.Öfkeden kalan huysuzlukla bin dereden su getirdim kendi kendime.
Haklılıgğım ölçüsünde garip iddalara daldım kendimle.
Tuhaf buldum yapılanları,haksızlık bu deyip anlattım herkese.
İnsanlar bana hak verdikçe inadımın dogruluguna dahada inandım yada inandırıldım.
Annem,babam,kardeşlerim gariptir ki anlamaya çalışmadı.Değiştirmeye uğraştığım haklılığım pompasının bana bıraktığı hazdı.
Gariptir gerçekleri gördükçe dahada üzüldüğüm.
Evet yaşadıklarım gerçek fakat kabullenmek istemediğim yada sindiremediğim diger gerçek ne olacak?her insan kendince haklıdır,ilişkiler bilimsel bi proje değil ki sonucu kesin olsun.İnsandan insana değişen için neden bukadar sertim kendime ve kendim dışında herkese.Olması gereken neyse o olsun hayatımda artık sadece ben.
