31 Temmuz 2009, Cuma saat: 00:50 KARANLIK KIZ Bir hayal kahramanı Hayalinde doğurur bebeklerini.. Ve bakire uyanır devrisi günün sabahına Mağrur ve el değmemiş görünür Zira kolaydır işi, sorumluluk yoktur sırtında Kirli hayallerin ardından "beyaz kalbini" takınır "Biricik" aşkların muhatabı görünür İkinci kişisidir "tek" kişilik hayallerin Kırılganlıklarını o "hiç kimse" ye yükler Öfkesini de öyle.. Karanlığıdır tek aşkı ve kendisidir karanlık Sündüremez karanlığına aydınlığı Ne de aydınlığa çıkacak gücü devşiremez Hüznü esaretine almış bir zaman Alışmışlar birbirlerine Şimdi kim efendi, kim köle? Hayalleri ile yaklaştığı gerçekliğin sığlığından İnkar ile demir alır Yaklaşır da gerçek sanırsınız Detayları hayranlık uyandırır Karanlığına buyur etmez Aydınlığa hiç gelmez İddia'ları hayallerinin ötesine taşar Gerçeklikten sıkılmış bir "garibe" saplar zıpkınını O zıpkın ki gerçekliği alır, hayalleri yaşatır Hayallerde bir süre barınmak ancak, o garibin rızkı Gün döner, devran döner Hayal bu, sınırsızlık bu Gerçeklere hapsedecek değiliz ya, Bu karanlık kızı Ki güzel taşır o üstünde karanlığı Sevemez sizi istediğiniz gibi Karanlığı sevdiği gibi.. leblebitozu