31 Temmuz 2009, Cuma saat: 02:13 DöNmEk... Ansızın,düşüncesizce,bilinçsizce dÖnMeK.. Duygular budadıkca gürleşirmi ? diye beklemekten sıkılmıştı belki benliğim. yorulmuştu hesapsızca konuştuğu kelimelerden bayatlamışlık hissi avuçlarında kalmıştı ama aynalar kırılmıştı ve parçaları her İKİ yönede savrulmuştur. can havli ile kesiklerden uzaklaşmak istemişti ama kendi yarasından cıkardıklarını ilk gördüğüne saplamıştı asılı kalmıştı orda bir yerlerde gecenin içinde sessizlikte orda bir cocuk var bir şeyin üstünde zıplamakta kader avuçlarında yüz bulmakta birkez daha sana bana sana bana sana ve bana çevirmekte keskin yanını,dolu tarafını tanrının sıfatlandığı o uyumadan önceki son anda birbirini konuşurken yakamış iki ölü vurdu deniz kenarına. tanrı ordaydı tanrı görmüştü tanrı duymuş ışıklar sönükken bile dokunmuştu tanrı onları değiş tokuş etmişti sonrada adına kader demişti. o 5 harfin içine koskoca bir cinayet sığdırmıştı... hsyn