01 Ağustos 2009, Cumartesi
saat: 22:53
eskiden o caddeden geçerken heyecanlandırdım,karşıdan karşıya geçerken arabaların durmasını beklerken o süre bana çok uzun gelirdi,o sokakta yürümek kısa geldiği için daha önce otobüsten iner ve yolu uzatırdım,eski bir binaydı,yanında upuzun ve ihtişamlı gökdelenler yükselmeye başlayalı çok olmuştu o ufak ama şirin binanın benim için önemi çok büyüktü,sabah kalkar kalkmaz köşedeki pastaneye uğrardım birşeyler almak için , dışarda hep yaşlı bir çift otururdu,onlara bakıp kendimi görürdüm bu beni mutlu ederdi,içim içime sığmazdı,yan sokakta oturan bir tehlike olması bile moralimi bozmazdı,sonsuz güven ve tutku dedikleri şey bu olsa gerek,kendimi kandırdığımı henüz farkında deildim,karşıda starbucks açılmamıştı o zamanlar,niye açmışlar ki hala anlamadım,adım başı kahvehane kültürünün modernize hali gelmiş buraya dedim,binanın önüne gelince bir an için evi bulabilmek için ne kadar dolaştığım geldi aklıma,hatta kaybolduğuma ben bile şaşırmıştım,ezberlemiştim çünkü o sokağı,manavdaki çocuk çok büyümüş,bugün gideceğimiz yeri o çocuk tarif etti bize,arkamı dönüp binaya yürüdüm yol uzun geldi bu defa,normalde yürürken yanımda biri olurdu çünkü..
off the wall
