02 Ağustos 2009, Pazar
saat: 11:28
koşarak uzaklaştım olay yerinden.kimsenin görmediğine emin olduktan sonra ağzımdaki kan tadını geçirmek için tükürdüm kaldırıma.
ağzımdan çıkan açık kırmızı renkteki salya midemi kaldırmıştı
ama boşver.
öldürdüğüm ruh arkaya baktıgımda sigarayı ıcer gibi duruşuyla mutlu mesudeydı.
evet,arkaya baktıgımda bunu göruordum.
öldürdüğüm bünyeye öylece baktım karanlıkta.
genelde cinayetlerim sevimli şekilde olur.
öldürdüklerim öldüklerini anlamazlar..hayatlar ına devam ederler.
ruhsuz bir şekilde.
çünkü
zaten
hep öyleydiler.
döndüm yoluma doğru.
karanlığın gitgide yüzüme vurdugu bu gecede siyah göz kalemimin hafiften akıp gözlerımı daha ön plana çıkardıgını hissetikçe yere bakmayı tercih ediyordum.
yanımdan geçen gecenin yıldızları heryerimi deler deşer ruhtan inciler taşıyordu sanki.
yine öldürmüştüm.
yine yalnızdım.
ağzımda halen ısırdığım ruhun kanının tadı vardı,istemiyordum.
artık çıkmalıydı.
nasıl olsa yine yalnızdım
çünkü
zaten
ben hep
yalnızdım.
hızlılandırdım adımlarımı daha çok polis seslerini duyunca ,ardından siren sesleri derken olay yeri daha da bir ilgi alanına döndü etrafın.
arkaya baktım aniden ..
gördüklerim karşısında kendimde yutkundum
ben,ruhum,zaaflarım, duygularım,mantığım.
lanetliğim.
hepsi bana bakıordu elleri kan revan içindeydi.
anlamadım..anlayamad ım.
kaçmak istiyorlardı.ardları nda polisler koşuyordu.
"hadi gelin gelin kaçalım gidelim burdan çabuk olun ama !" dedim
açtım paltomu içime soktum hepsini.
en çok acıyan tarafım sol yanımdı.
ruhumun medcezirlerinden kusan yanlarım
aniden tamamlan'dım.
ve tümleşince döndüm yoluma hızlıca ve alabildiğince hızlı koştum
deli gibi..
delicesine..
yine yalnızdım..yalnızdım ..koşarken lanetliğime ve şeytanlığıma küfür yağdırıyordum.
masumluğum eziliyordu.
topuklu ayakkabılarımı çıkarıp fırlattım kaldırım kenarına.
daha hızlı koşmak adına..
karanlık da iyice alıordu beni içine.
çünkü
gece
hep beni severdi
hep yalnızlıgımın yalınında
koynumdaki kediydi.
saat: 11:28
koşarak uzaklaştım olay yerinden.kimsenin görmediğine emin olduktan sonra ağzımdaki kan tadını geçirmek için tükürdüm kaldırıma.
ağzımdan çıkan açık kırmızı renkteki salya midemi kaldırmıştı
ama boşver.
öldürdüğüm ruh arkaya baktıgımda sigarayı ıcer gibi duruşuyla mutlu mesudeydı.
evet,arkaya baktıgımda bunu göruordum.
öldürdüğüm bünyeye öylece baktım karanlıkta.
genelde cinayetlerim sevimli şekilde olur.
öldürdüklerim öldüklerini anlamazlar..hayatlar ına devam ederler.
ruhsuz bir şekilde.
çünkü
zaten
hep öyleydiler.
döndüm yoluma doğru.
karanlığın gitgide yüzüme vurdugu bu gecede siyah göz kalemimin hafiften akıp gözlerımı daha ön plana çıkardıgını hissetikçe yere bakmayı tercih ediyordum.
yanımdan geçen gecenin yıldızları heryerimi deler deşer ruhtan inciler taşıyordu sanki.
yine öldürmüştüm.
yine yalnızdım.
ağzımda halen ısırdığım ruhun kanının tadı vardı,istemiyordum.
artık çıkmalıydı.
nasıl olsa yine yalnızdım
çünkü
zaten
ben hep
yalnızdım.
hızlılandırdım adımlarımı daha çok polis seslerini duyunca ,ardından siren sesleri derken olay yeri daha da bir ilgi alanına döndü etrafın.
arkaya baktım aniden ..
gördüklerim karşısında kendimde yutkundum
ben,ruhum,zaaflarım, duygularım,mantığım.
lanetliğim.
hepsi bana bakıordu elleri kan revan içindeydi.
anlamadım..anlayamad ım.
kaçmak istiyorlardı.ardları nda polisler koşuyordu.
"hadi gelin gelin kaçalım gidelim burdan çabuk olun ama !" dedim
açtım paltomu içime soktum hepsini.
en çok acıyan tarafım sol yanımdı.
ruhumun medcezirlerinden kusan yanlarım
aniden tamamlan'dım.
ve tümleşince döndüm yoluma hızlıca ve alabildiğince hızlı koştum
deli gibi..
delicesine..
yine yalnızdım..yalnızdım ..koşarken lanetliğime ve şeytanlığıma küfür yağdırıyordum.
masumluğum eziliyordu.
topuklu ayakkabılarımı çıkarıp fırlattım kaldırım kenarına.
daha hızlı koşmak adına..
karanlık da iyice alıordu beni içine.
çünkü
gece
hep beni severdi
hep yalnızlıgımın yalınında
koynumdaki kediydi.
