03 Ağustos 2009, Pazartesi
saat: 04:06
Fray guzeldi elbette; Jack's Mannequin ardindan biraz fazla isiltili ve gosterisli geldi. Hani benim kafamdaki Fray ufak, sevimli bir gruptu. Ama guzel tabi.
Basta cikan headliner (sonda cikan headliner olmaz zaten) Vedera ozellikle bayan vokali ile beni benden aldi. Bayan vokalli gruplara olan yakinligi ile taninan unlu sarkici degilim. Ama bayan vokallerin bir grubu vezir ya da rezil edebilecegini dusunen insanlardanim.
--
Konserin sonunda hos bir atraksiyon vardi, hakikaten duygu seline kapilip aglayasim geldi.
Bateristin evlilik yildonumu imis. "See, they are spending their anniversary with you?" dedi Isaac abi ki o anda anladim bir kiyak gececegimizi o cifte.
Once sahnedeki tum isiklar sondu. Sonra bateristi yanina cagirdi ve Happiness'in nakarat (yani artik) kismini soylemeye basladi. Ardindan da "haydi gencler telefonlar havaya" narasini atti.
Tabi simdi burada yazili ortamda o anin havasini yakalatmam imkansiz ama koskoca bir amfitiyatroda, karanligin ortasinda kocanla beraber dururken koskoca grubun solisti sirf senin icin sarki soyluyorsa ve 20 bin kisi bir anda ates bocekleri gibi inanilmaz bir goruntu olusturuyorsa duygulanmamak elde degil.
Dedigim gibi, benim icin bir hos oldu, acaba oralarda neler oldu.
