04 Ağustos 2009, Salı
saat: 23:58
Yağmurda ıslanmış,köşeye tünemiş bir sokak kedisi gibi yalnız ve çaresiz hissediyorum kendimi.
Gülme lan! Hassasım bu aralar.Olamaz mı yani?Ben de kötü hissedemez miyim?
Ev çok boş,bomboş hatta.Özlüyorum anamı, babamı bacımı. Bu kadar ayrı düşmemiştik hiç. Çok tatsız,çok tuzsuz bu ev. Özgürce sigara içmek hiç keyif vermiyor.Annemi odaya ha girdi ha girecek diye düşünmeden sigara içmek boktan.
Üstelik başka şeyler de sıkıyor canımı.İş,okul,arkadaş cart curt falan filan.
Muallakta sanki her şey.
Valiz hazırlamam gerek o bile canımı sıkıyor.
En iyisi dolan küllüğü çöpe dökmek.
