05 Ağustos 2009, Çarşamba
saat: 04:14
Neler yaptığımın farkında değilim bu aralar. Nasıl yaşadığımın. Hayatım boyunca böyle alkolik olduğumu hatırlamıyorum, sürekli bir şeyler içiyorum. Hep bir şeyler yapıyorum, vakit çok hızlı geçiyor, ne yaptığımın, nereye gittiğimin, hatta nerede olduğumun, ve nerede uyuduğumun bile farkında değilim. Sadece her şeyi düzenli yapıyorum.
Fakat bu kastettiğim yalnızca genel davranışlarımda geçerli, insan ilişkilerimde hala normalim. Hatta normalden öte, mutluyum =)
Bugün bir taksi beni ezdi, aslında ezmedi, kalçama bindirir gibi oldu ve ayağımın yarısının üstünde frenlemeyi başardı, adam bana küfrederken ben ona elle "pardon" işareti yaparak geçip gittim umursamadan. O anda neden öyle bir hareket yaptım bilmiyorum, normalde laf sokup öyle giderdim, kendisine kırmızı ışık yanarken 100km hızla önündeki arabanın arkasına gelen bir gerizekalıydı kendisi sonuçta. Ayrıca Nescafe Xpress Latte'yi keşfettim, artık daha az kola içmeyi planlıyorum.
Beni etkileyen Revolver mı, yoksa içki mi bilmiyorum ama şu dönem fazla sakinim. Her sabah 9'da kalkmama, Bahçeşehir'e taşındığımız için işyerine taşınmış olmama, rahat uyuyamamama, ve hatta bunların üstüne eklenen mutluluktan uzak olmama rağmen sahip olduğum bu sakinlik beni korkutuyor.
Ayrıca bu aralar iş konusunda götüm tavan yapmış durumda, bana çok benzeyen bir insanın yanında çalışınca sonum böyle oldu. Çoğu kişiyi küçümsüyorum ve kim olduklarını sorguluyorum.
Sanırım kendim olmaktan çıktım. Şu yazdığım günceye bak. Ben ben değilim adeta. Umarım bunları okudukça kendimde utanırım. Neyseki hala eğleniyorum ve zevk alıyorum, bu da olmasa zaten şu son 2-3 haftadır sahip olduğum dalgınlıkla dibe vururdum. Ama ruhsal açıdan iyiyim.
Ah.. Neyse. Kapanan gözlerime ilacını vermeye gidiyorum.
hf
