07 Ağustos 2009, Cuma
saat: 15:55
Bugün yağmurun sesini duyunca yine anladım ki kış artık gelmeli, çok özledim. Eğer uykuma veda etmeyi başarabilseydim dışarı çıkmayı çok isterdim ama tabii yapamadım. Artık daha uygun, uykusuz zamanlara.
Dün yazmayı planlamıştım aslında. Kafamda bir şeyler vardı yazılması gereken ama o sırada anne gelince telefona sarıldım ve sevgilinin sesini duymamla hepsi uçup gitti.
Yazılacak ne var pek bilmiyorum aslında. Birkaç gün öncesine kadar kaybediyordum onu. Ben gitmesini söylemiştim, sanırım pek belli de etmiyordum ama öyle canım yandı ki. Onun o sesini duyup da "git" demek, söyledikleri, söylerkenki hali, dayanılmazdı. Ama geçti her şey. Geriye kaldı diğer sorunlar, onlar da geçicek ama.
Bana uyurken masal anlatan bi sevgilim var benim =) Dün gece sesiyle uykuya dalmak öyle güzeldi ki. Yalnız sanırım masalın sonunu kaçırdım, şu an hatırlamıyorum. Belki bu gece tekrar anlatır. Şimdi benden istediği şeyi yapmalıyım, yine unuttum dersem kızabilir, eğer o yapmazsa ben de kızabilirim!
Ama önce her gün sürekli yaptığım gibi o siteye girip tekrar okumalıyım benim için yazdıklarını. Ve o içinde küçücük bi çocuk olan kocaman adama bir kez daha aşık olmalıyım.
=)
