07 Ağustos 2009, Cuma
saat: 16:37
bak şimdi aklıma geldi. az önce yazmak için sayfayı açtığımda yoktu oysa. yarın yazacak ve öbür gün. ve ben okuyacağım. ama işte diğer günlerde yok. böyle bir şey artık. çoğun unutuyorum. başka bir şeye mi dönüşüyor. unuttuğum bir şeye.
eski sevgiliyi de böyle unuttum. unuttum denemez aslında dönüştürdüm. bir baktım sokaktaki herkesten farksız olmuş. az biraz flört edecek kadar rahat, daha ilerisini düşünemeyecek kadar uzak. iyi mi kötü mü bilmiyorum. ama şimdi durup da kaybettiğim (sandığım) duygular için üzülecek değilim.
neyse işte aklıma geldi yazdım.
bir kendimi hatırlıyorum bir çocuklarımı. sonra durup soruyorum ne yapacağım? zamanı gelince göreceğiz bence.
şimdilik her defasında soruya evet cevabını yapıştırıyorum.
eksiğim. hâlâ eksiğim. tamamlanmak için gitmeliyim. burada neden durduğuma dair bir işaret bulabilmek için. tamamlandığımda sonsuza kadar gideceğimi zaten biliyorum.
böyleyken böyle işte.
şimdik patronun doğumgünüsü pastasını yiycez.
