09 Ağustos 2009, Pazar
saat: 00:44
öyle değil de böyle yaşamalıyım dediğim zamanlar çok az oldu aslında. kendime olan öz güvenim biraz az olsa da, hareketliliğimden öne çıkma isteğimden hiç taviz veremiyorum.
birini seviyorum mesela, çok seviyorum, deli seviyorum, olmazsa olmazları yaşıyorum içimde.
bu bir aşırılıktır bu bir tefrittir.
bakıyorum sevdiğim biri beni sevmiyor, acıtıyor, acıtmaktan zevk alıyor hatta. hiç yüzüme bile bakmıyor. artık sevmekten vazgeçiyorum. her şey bi anda oluyor. öyle nefret değil, üstünü örtüyorum ve bir daha açmayı da aklımdan geçirmiyorum. bırakıyorum sevmeyi. bu da ifrattır.
ortasını bulamıyorum bu işin.
yok bu işin ortası sağı solu yok
farklı bir içtenlikle bakan göze ihtiyacım var
ihtiyaç işte
bu bir insanlık kuralı
ihtiyaççç
