09 Ağustos 2009, Pazar
saat: 14:01
dün babaneye gittik. yusufta köfte yedik. ve tabi kaymakli ekmek kadayifi. ha bi daha gidersem köfte fln yemeyi düşünmüyorum. 1 porsiyon tatli, o kadar. mukemmel bisi o ya. bi gün bana ölüceksin tek bi tatli yemeye hakkin var derlerse ondan istiycem.
onun disinda iste ciktik ordan, yolda iki saat araba yikattik ve sildik. hemen iki adim otede koray spor var. dedim koraya girelim bana ayakkabi alalim. heralde bi on dk icinde hem anneme hem bana ayakkabi aldik ciktik. babam tabi saatlerce pazarlik yapti. tanidik olmasa heralde bogazlardi babami.
boylece beyaz bi spor ayakkabim olmus oldu.
bugun de mudanyaya gidilecek. annem gergin. babamin her davranisinda giciklik ariyo. yani belli ki gergin bi gun bizi bekliyo. e boyle olunca iste neden gitmiyoruz mudanyaya? bundan gitmiyoruz. zevkli bisi olmaktan cikti yani bu anane babane gezileri.
istedigim gibi yasayamiyorum isin ozeti gunce. sabah kalkmak, kahvalti etmek, sonra yataklari toplamak, oraya buraya bardak bırakmamak, sacimin oraya buraya dokulmesi, ugrastigim ipler ve isim, internete girislerim, ayagimi uzatislarim, dus alma surem, gece yatma saatim hepsi ayri ayri kurallar ve yasaklar dosyasi maddeleri.
cok sikiliyorum, aileyle yasamak zormus. onlari sevmedigimden degil ama rahat degiller sorun bu. acaba calissa miydim diye dusunuyorum bazen, en azindan daha cabuk kendi parama sahip olup bi ev alabilirdim. simdi baktigim zaman, ev almam (normal yıl sayısı + 3) olmus oluyo. parayla saadet olur, olmaz diyen ancak paraya sahip olmus olan ve onu kullanmayi bilmemis olan olabilir.
ama neyse mutluyum dier taraftan, en azindan pek gorusemesek de sevdigim ve beni sevdigini dusundugum biri var. sagligim da yerinde henüz, kanser falan olmadim.
hadi kaciyim artik.
