09 Ağustos 2009, Pazar
saat: 23:54
2.tekil şahsa göndermeler
Yürüyorsun zihnimin gül baçesinde.
bir ahenk var dudaklarında
ama biraz garipsin
aniden yataktan fırlamış gibisin
biraz yorgun,
biraz akşamdan kalma gibisin
sahici bir gülüş var yüzünde
sana dişlerini geçirmiş halde durmakta
dalıp gitmeler yok artık gözlerinde
uzakta birini beklemeler
yada 2. tekil şahısa isimisiz göndermeler
hiç biri kalmamış
hepsi kayıp gitmiş göz bebeklerinden
içindeki çocugun boyu uzamış
artık içinden taşar hale gelmiş
umutların unuttuklarının önüne geçmiş
ve bedeninde kalan tüm boş yerler tutulmuş
ama yinede eşkaline anlam giydirmeden yürüyorsun gül bahcesinde
aynaya bakmadan çıktığın belli,dağınık saçlarından
mavi bir gökyüzünün altında gidip geliyorsun
umarsızca
kayıp ilanını kendi ellerinle hazırlayıp
tahta bir sandığa kaldırmış gibisin
kaybolmaya meyilli
artık göze alacağı birşeyleri olan kayıp gibisin.
şimdi ise yürüyorsun bahçemde
bel hizana erişmiş gül dalları arasında
bu kızıl renkli havada kadın rengi kan var bacaklarında.
o dikenlerin geçerken bacakalarına attığı jilet izleri umrunda değil
çünkü sen kanamayıda kanatmayıda seversin bilirim..
karanlıkta kendini ne kadar yalnız hissedersin?
yoksa korkarmısın ondan
göremediğin
dokunamadığın karanlıktan
tam karanlığa alışmışken gözlerin,ışığımı yakarmısın yoksa ?
o gülbahçesinden adım adım çıktın
son treni rötar yapmış eski gara doğru
iki kör vardı orda
köşede
bekleme salonun içinde
korktun sen izlerken o garın en ücra köşesinde el ele tutuşmuş iki kör aşıktan.
neden korktun ki?
bence ışıklar söndüğünde her kadın havva,her erkek adem olur kendi cennetinde.
onlardan biri bunu biliyordu tam diğerine söylerken
bir el silah sesi duyuldu
koşarak
ardına bakmadan
ellerin kulaklarını kapatmış bir vaziyette
suç aletinide yanına alarak
kaçtın.
yerde kaç ceset var saymadan
kendi ellerinle hazırladığın kayıp ilanının altında artık ARANIYOR yazmakta,
büyük harflerle
alfabenin en matem renkli harfleri ile
unttun arkanda bıraktığın 1 görgü tanığını
yani beni
hemde karanlıkta
gözlerim karanlığa alıştıkca
bilincim açıldıkça
dilime gelenleri söylemeye başladım
şimdi düşünmeden cevap ver bana
ya sen beni vur yada ben seni vurayım.
çünkü birimiz fazla bu aşkta.
