10 Ağustos 2009, Pazartesi
saat: 01:42
İlginç bir hafta, biraz benim istediğimden birazda, öle bişi işte.
Ayı hiç bu kadar büyük görmemiştim, yıldızları bu kadar parlak, denizi bu kadar saf, rüzgarı bu kadar şefkatli...
Ruhumu okşuyorlar, kendimi bırakıyorum o eşsiz senfoniye, mutlu oluyorum, işte duymak istediğimde tam orda bana sesleniyor, ama yanlız ben duyuyorum. Saat kaç olmuş kimin umrunda, aklımda sadece iki düşünce başka birşeyi düşünemiyorum, ikiside ruhumu özgür kılıyor ve o an sadece ben oluyorum...
Herşey o kadar büyülüyor ki, (abrakadabra). Seçtiklerime doğru yol aldıran gücün bende olduğunu bilmek de ayrı bir güzel...
