|
10 Ağustos 2009, Pazartesi
saat: 23:50
kendime düşeceğimi bilerekten , aynalarda ki suretimi kaybettiğimin farkına warırken, "olsun" diip bi kibrit çaktım gülüşlerime içinde sonbahardan kalma çiçeklerle topladım eteklerimi.. nehir kadar bol da olsa sularım , çiçeklerim hayat veremeyecek kadar küsmüşlerdi sulara , doğaya , havaya , toprağa ... şimdi ise cümlelerim kaburgamdaki iki kemik arasında bir nefeslik .. hüznü dar odada giyindim sedef kakma sandığa gözlerimi döktüm .. avaz avaz konuşayım istedim ama ne bileyim acının dili neydi ??? by hypnosse_ | ||
|
|
||