10 Ağustos 2009, Pazartesi
saat: 23:50










kendime düşeceğimi bilerekten ,
aynalarda ki suretimi kaybettiğimin farkına warırken,
"olsun" diip bi kibrit çaktım gülüşlerime
içinde sonbahardan kalma çiçeklerle topladım eteklerimi..
nehir kadar bol da olsa sularım ,
çiçeklerim hayat veremeyecek kadar küsmüşlerdi sulara , doğaya , havaya , toprağa ...
şimdi ise cümlelerim kaburgamdaki iki kemik arasında bir nefeslik ..
hüznü dar odada giyindim
sedef kakma sandığa gözlerimi döktüm ..
avaz avaz konuşayım istedim
ama
ne bileyim
acının dili neydi ???







by hypnosse_

istanbul
hosting