11 Ağustos 2009, Salı
saat: 01:21
Bir çıkmaz içinde, babamı tanıyorum. Giderayak, tam da hayalimdeki gibi olmuş.
Konuşuyoruz bile bazı bazı, sinirlenmeden. Dinliyor. Anlatıyor. Bir kere, "annem" bile dedi. Kendide, 70 yıldır söylememiş.Ama bana dedi.
Ağlamak, alışmak, gülmek, hepsi içiçe.
Buzdolabını boşalttık bugün.
İçimizde belki aynı korkuyla, tahta kaşıklarla sırayla buzlara vurduk. Ben ona Melihin tornavidayla dalıp, o damalı kaldırımlı evde kırdığı buzdolabını, sonra da hepsini yakıp çıkayım şurdan dediği evini anlattım. Belki içimden anlattım. Her şeyi atlattım.
İçimde hep giden birileri var. Yetişemem biliyor. Arkalarından kendimi öldürmek, öldürmek, öldürmek istiyorum.
Ölmüş diyip yürüyecekler.
Kimse beni artık sevmiyor.
Haksız da değiller.
