11 Ağustos 2009, Salı
saat: 01:40
ben döndüm :)
aman aman ne güzel :)
eski güncelerimi okudum sonra arkama bi yaslandım ki; içimi dökmeyeli çok olmuş, bununla birlikte geçmiş, nasılda dolu dolu geçmiş onu anladım :)
insan, hayatının 'o an'ında çektiği acılarla bir anda yok olacağına, sonra tekrar dönüşü olmayacağına ve bu acıları 'en büyük acılar' olarak nitelendirip sonu geldiğine kendini nasılda inandırıyor;şaştım!!!
herşeyi öylesine hızlı öylesine telaşlı okudum ki görülmeye değerdi açıkcası... kendime uzaktan baktım ilk kez.. nasıl toy geldi daha bir sene önceki ben... kendimle eğlendim, bi an kendime acıdım...
bu geçen bir yıllık zaman zarfında ben belkide daha reel acılara katlanmak zorunda kaldım ki bunlar düne göre beni bu kadar yıpratmadı kendime şaştım cidden...
4 senelik gurbet bitti diye sewinemeden kredi eksiğim çıkması nedeniyle bir sene daha şu şehre katlanmak mecburiyetinde olduğumu anlamadım ve bunun mecburiyet olmasının gerekmediğini sewerek bu şehre yerleşebileceğimi kavradım.. ve kendime sebepler yarattım-eski ben:"haşa yaratmak allaha mahsus" derdi-... burası benim kendimi bulduğum bi yer haline geldi...özlediklerim elbet uzakta ki yakında olsalar onlar yine özlem duyduklarım ancak bizi ortada buluşturan yanımda olmalarını sağlayacak bi yol olmadığını anladığım için bu özlemle yaşamaya karar vermiş durumdayım...
herşeyi kısaca özetlemek belki beni bi nebzede olsa rahatlatacaktı ancak bu kadarıda yeter diye düşünüyorum..sadece geçmişime bakıp bunları yazmak istedim güncem nasıl bitirmem gerektiğini yada hangi cümleyle başlamamın doğru olduğunu kestiremeden 'ben burdayım' diye haykırdım kendimce ve bu da yetti doğrusu...
eguso ben geldim, ben gelmekle kalmadım eski denizi içimde biraz daha büyüttüm ve geldim buraya...
