13 Ağustos 2009, Perşembe
saat: 01:32
bi gidiş bu kadar koymamalı!
aile darmadağın olmuş,23 yıllık evlilik bi celsede sona ermiş ve şuan geldiğimiz pozisyonda herşey öylesine garip ki :S
içimdekileri karşımdaki kim olursa olsun tam anlamıyla paylaşamıyorum..bağırmak çığlık çığlığa herşeyi kusmak istesemde bi kuvvet beni hızla geri itiyor ve ben içimdeki kasırgaya rağmen dingin durmak mecburiyetinde kalıyorum!
4-5 günlük bi sürede yarım bir aile olarak zaman geçiriyoruz ancak bu yarımlık bile bana güç vermek için yetiyor.. yarın sabah o ailede yanımda olmayacak ve ben bu kadar sıkıntıyla yine bişileri yoluna koymaya çalışsamda; KOYAMAYACAĞIM!
yanımda olmana çok alışmışım şimdi sabah o arabaya binip giderken sen ben burda kolsuz kanatsız kalacağım... bu uzun soluklu bir ayrılış değil elbet ama ben ders çalışırken kim benimle sabahlayacak kim beni ayık tutup sabah ben sınava gidene dek tek bir saniye bile gözünü kırpmayacak!?
cevap kesin ve net "HİÇ KİMSE"...
kısa bi zaman sonra yanınıza geliyor olsamda biz, bizim ailemiz artık hiçbir zaman hep bir arada olamayacak,rahatsız edici ama OLAMAYACAK!
