13 Ağustos 2009, Perşembe
saat: 02:26
İstiklal'de ellerim ceplerimde tek başıma yürürken uzun uzun baktım insanlara.. Gülenlere, somurtanlara, yalnızlara, çiflere, bir dondurma uğruna babasının paçasını çekiştiren çocuğa hatta.. Hayat çok garip, anlaşılmaz.. Neden diye soramadan yaşayan insanlar olduk hayatın can çekişmesinde.. Onla birlikte zavallı olduk bazen, bazen ise kahraman...
