13 Ağustos 2009, Perşembe
saat: 09:27
istanbul;
yataklı trenin keyfini tam alamamışken bostancıııı diye seslenen kişinin o gür sesiyle uyanmak. yan vagonumda japonlar alt ranza da çinli ve dışarıda farklı bir rüzgar olduğunu düşünüp, işte dünya dönüyor düşünceleriyle uyandım, konfor bu ya elimi yüzümü odamızda yıkadım, aynaya baktım ve hiç tanımadığım yeni bir yüzle karşılaştım.
taksici dün gece aldığı yolcuyu anlatıyordu. tanımadığı insanlara. kavacık yoluna sapmasıyla da sıyrıldığım dünyaya geri dönmem de bir oldu.
bir ofisteyim güleç yüzlü insanlar var etrafımda bende bi boşluk, arabamın anahtarını çantamda unutmuşum. babam aradı, off nasıl herşeyi unutmaya başladım kendine gel kızzımmmmm.....
istanbul;
akşam bineceğimiz deniz aracını merak ediyorum, rüzgarını da, tuzunu da...
bizim çinli kadın getirmiş hacıbaba hacıbaba diye gösteriyor yiyin diye sabahın 8i hacıbaba baklavası...
ramazanı yine farklı mekanlarda geçiricem.
nasip nasip nasip
tamam kontrolü alıyorum elime
çoğalan harf sarfiyatından vazgeçiyorum ve
gidiyorum
ADI: HAcı prens
