13 Ağustos 2009, Perşembe
saat: 13:09
Bu ara bi dolu tanidigim askere gidiyor.
Bidi bidi guncesi olacak ama, uzayli bir insan olusum ne kadar mutlu olmam gerekirse gereksin rahatsizlik yaratiyor her daim.
Monotonlugun da guzel bir sey oldugunu anlamis oldum boylece. Her sey guzel giderken mutsuzluga bahane bulmak gerektiginde cok ise yariyor monotonluk. Ama o da olmayinca kafasi karisiyor insanin, problemin kendinde olma dusuncesi on plana cikiyor, iyice moral bozuluyor.
Olmasini istedigim kadar olmasa da etrafimda insanlar var. Ama sokakta gordugum yanyana yuruyen herkesi kiskaniyorum.
En buyuk asker bizim asker. [Xs]GLADIATOR, hydra basmaya benzemez olm hehe.
