14 Ağustos 2009, Cuma
saat: 01:22
Ben ulaşamadıkça ilacıma şizofren duygularım kabarıyor...Allahım nasıl bir bağımlılıktır... Farklı ağızlardan aynı ses çınlar oldu kulaklarıma olur olur olur... Takma kafana olur... Bir bok olduğumu yok yoksa ben mi çok sabirsizim... Ahanda üç yaşima döndüm şimdide sızlanıyorum... Yüküm ağır sırtımda batmıyorum ufalanıyorum... Kafamı gömsem devekuşu misali topraklara zaman kötü diyorum açıkta kalan yerlerimden korkuyorum ve kolluyorum... Ne oldu bana...
Bittiği yerden başlıyormuş asıl askerlik... hatta hiç bitmezmiş... nerede o eski bohemler...Göbeğime gelirken sakallarim ve arkami kollarken saçlarim martilar uçuşurdu beynimde, kötü olan ne varsa simit misali kapardi belki...Saçlarimi aldi önce sonra sakallarimi ve tüm martılarımı öldürdü kimliğime takilan bir borç... İş vermezmişler borçlulara, kız vermezlermiş ve hatta adam demezlermiş... Böyle komik yanlarıda var tabi hayatın...Bir tek aşk var elde avuçta ulaşamadıkça şizofren duygularımı kabartan...
Öylesine klasik koşullanmışız ki hayata zil sesine salya akıtan köpek misali ışığı gördükmü koşturmaya başlamışız... Kim koymuş kuralları kimin kurallarina göre oynamışız sorgulamamışız...Tamamen ihtiyaç duyduğun şeylerle alakalıymış asıl zenginlik de biz dünya işine fazla dalmişiz...Kimse sorgulamasın beni.... Garip bir ruh hali bendeki mekanizmalar yetersiz kalır savunmama...Bitkisel bir hayat yaşıyorsanda pırasa olma örneğin... bir tek yanlızlık öldürür insanı...Öylesine filizlenki hayata bir bülbüle yasla yapraklarını...İşsizde olsan güçsüzde olsan bir boka yaramadığını hissetsensen de zaman zaman yaşamaya değer bir şey bulabiliyosan hayatta, sımsıkı sarıl ona...Bir tek ona ihtiyaç duy ve yokluğunda sorgulama hayatı... Bırak kabarsın şizofren duyguların...
Yinede sihirli bir lamba değil hayat fazla okşanmamalı... İçine boşaldığında yepyeni sorumlulukları akıtır ve ben meryem ana değilim...
Hasta ruhum canlandı sadece yokluğunda....
