14 Ağustos 2009, Cuma
saat: 14:55
özendim. Ellerimi konuşturmak istedim ben de. Kağıda kalemle düşürdüğüm onca kelimeyi şimdi daha kabataslak ellerimle bu ekrana düşürmek istedim.
Buğulu düşüncelere ve ikili sevişlere daldığım her rüyada biraz eksik biraz fazla uyanmamaya çalışırken üç farklı kadının 1 dakkada ard arda konuşabilecekleri kadar kanuşup beni uyandırmaya çalışmalarını göz ardı edemedim. riddleeee kahvaltı hazır. Midem kazınırken nasıl oluyordu da aç değilim dmeeye cürret ediyordum. Telefonuma baktım. Beklediğim bir mesaj ve ardından baklemediğim bir mesaj. harika bir kavganın ve durmak bilmeyen göz yaşlarımın dumana karıştığı bir andan sonra bir gün boyunca hiçbir haber alamyıp son hatırladığım şey ayrılmak istediğimi söylediğimde bitmeyecek demesiyken ben o mesaja şaşırmıştım.
Uzatmadı. Ben uzattım kestirip attı. uğraşmayacağım. vaktimi harcayacak bir kitabım ve minnoşum var. Can sıkıntısı gidiyor bir şekilde.
Özlediğim duyguları bana tattırmak isteyen şeyler var. unutmuşum mutluluğumun önemsenmesini. benim mutluluğum için çabalanan zamanalr geçeli çok olmuş. üşümüşüm hep. sıcaklık şimdi zor geliyor.
Birazdan en çıplak halimle kendimi denize salacağım. 5 gnün ardından denize girebilceğimi ve suyla kendimi bütünleştirmenin o vücutla bütünleştirmekten daha kolay olacağını biliyorum. özlemişim mutlu olmayı ama olamıyorum.
saat: 14:57
işte tam da böyle..
