14 Ağustos 2009, Cuma
saat: 23:13
geçen hafta bu saatlerde yola çıkmanın telaşını yaşıyordum, yine nefes alamıyordum ama heyecandan nefes alamıyordum. salak saçma tebessümlerimle ortalıklardaydım.
şimdi de nefes alamıyorum....
bir istanbul masalı'nda selimle esma arasında geçen bir konuşma vardı;
esma:
Benim en büyük hatam sendin
Senin kadar kimse yaralamadı beni
Ama çok derinmiş bu yara çok, çok sızlıyor sen olmayınca
selim:
Her şey biter dedim
Bir başlangıcı varsa her yolun, bir bitimi de vardır
Öyleyse esma da biter içimde
Bir ülke sandım aşkımızı bir deniz
Sınıra varacaktım senin olmadığın bir yere
Ve bir gün yalnızlığa kavuşacaktım
Halbuki yalnızdım, yerini yadırgayan bir misafir gibi
Kayıp ilanlarındaki yüzler gibi yalnızdım
Sensizdim
esma:
BENDEN UZAKTA NEFES ALABİLDİĞİNE İNANMAK İSTEMİYORUM
selim:
SENDEN UZAKTA NEFES ALAMIYORDUM.
esma da selim de benim içimde konuştukça konuşuyor. bugün kendime 10 ağustos başlangıçlı 31 aralık bitişli küçük bir takvim yaptım.her gün üstünü çizeceğim, her çizik 10 ağustostan biraz daha uzaklaştığım anlamına gelecek. bakalım uzaklaştıkça ne olacak.
