16 Ağustos 2009, Pazar saat: 13:16 sokaktan bir ağlama sesi geliyor yerini bulamadım ama ağıt yakar gibi.. eskisi gibi çalışmayı özledim kendimi işe gömüp saatlerin nasıl geçtiğini bilmeden canım hiç sıkılmadan çalışmaktan keyif alarak sonra birden çevremde oluşan balondan çıkıp dinlenirken içtiğim ilk yudum çayın tadını hiçbirşeye değişmem kafa dağıtmak için banka oturup iki laf etmenin keyfi ama kafa aslında hala arkaplanda çalışıyo acaba şunu da şöyle mi denesem diye beyin yedek pilotla devam eder hayatın rutinine senin hızına yetişmeye çalışır şimdi neden olmuyor.. ya da gene olur mu acaba.. evet bunu çok özledim.. kuş uçmaz kervan geçmez bir dağ yamacında bir dilek ağacı, tekbaşına üzerinde kırmızı satenden kumaş parçaları dikiş tutmaz iğne batmaz bir işe yaramaz salınır rüzgarda ama kopamaz dalından ne asanına ne kendine var hayrı.. wanda