16 Ağustos 2009, Pazar saat: 20:58 bugünlerde herkes gitmek istiyor küçük bir sahil kasabasına, bir başka ülkeye,dağlara,uzaklara... hayatından memnun olan yok kiminle konuşsam aynı şey... her şeyi,herkesi bırakıp gitme isteği öyle ''yanına almak istediği üç şey!! falan yok bir kendisi bu yeter zaten her şeyi herkesi götürdün demektir... keşke kendini bırakıp gidebilse insan ama olmuyor. hadi kendimize razıyız diyelim,öteki de olmuyor yani her şeyi yüzüstü bırakmak göze alınmıyor böyle gidiyoruz işte bir yanımız''kalk gidelim'' öbür yanımız''otur''diyor ''otur''diyen kazanıyor o yan kalabalık zira... iş,güç,sorumluluk,çoluk çoçuk,aile güvende olma duygusu en kötüsü alışkanlık alışkanlığın verdiği rahatlık monotonluğun doğurduğu bıkkınlığı yeniyor kalıyoruz... kuş olup uçmak isterken ağaç olup kök salıyoruz evlenmeler... bir çoçuk daha doğurmalar... borçlara girmeler... işi büyütmeler... bir köpek bile bizi uçmaktan alıkoyabilior misal ben... kapıdaki rexi bırakıp gidemiyorum değil bu şehirden gitmek iki sokak öteye taşınamıyorum alıp götürsem gelmez ki bütün sokağın köpeği olduğunun farkında herkes onu,o herkesi seviyor hangi birimizle gitsin? ''sırtında yumurta küfesi olmak'' diye bir deyim vardır; evet sırtımızda yumurta küfesi var hepimizin... kendi imalatımız küfeler... ama eğreti de yaşanmaz ki bu dünyada ölüm var zira ölüme inat tutunmak lazım inadına kök salmak lazım bari ufak kaçışlar yapabilsek... var tabi yapanlar,ama az sadece kaymak tabakası. hepimiz kaçabilsek... bütçe,zaman ,keyif.denk olsa gün içinde mesela küçüçük gitmeler yapabilsek ne mümkün sabah 9 akşam 18 sonra başka mecburiyetler sıkışıp kaldık. sırf yeme,içme barınmanın bedeli bu kadar ağır olmamalı... hayat da kalabilmek için bir ömür veriyoruz... bir ömür karşılığı,bir ömür yani... ne saçma... bahar mıdır bizi bu hale getiren? galiba. ben her bahar aşık olmam ama her bahar gitmek isterim gittiğim olmadı hiç... ama olsun...istemek de güzel ..... CAN YÜCEL....GİTMEK GreeN_EyeS