17 Ağustos 2009, Pazartesi
saat: 01:11
İçimde dolduramadığım kocaman bir boşluk var.
Nedensiz biliyorum ama
Günlerimi karanlığa çeviriyor.
Ne kadar uğraşsam da dolduramadığım
Belki yüzleşemediğim geçmişimden
Ya da umudum olmayan geleceğimden kaynaklanan.
Halbuki ne kadar kolaydı yalnızca benken önceleri.
Şimdiyse kendimde bulduğum sadece yalnızlık.
Kafamın içinde devamlı çalan bir şarkı gibi,
Kurtulamadığım , anlayamadığım bu his.
Beklenmeyenlerin sebep olduğu beklenenyalnızlık.
Kapıların kapandığını hissediyorum sadece.
Bir daha açılmamak üzere.
Kilitlenip kaldım kendi boşluğuma.
Halbuki ne kadar kolaydı çocukken,
Kendimi yalnızca ben hissederken.
Şimdi ise beni ben yapan sen,
Kapalı kapılar ardında kaldın.
Ve ben sesimi duyuramıyorum sana.
Sen de duymak istemiyorsun beni.
Geriye kalansa,
Durmadan içimde ki boşlukta yankılanan
Çığlık gibi bir sessizlikte dönüp duran tek bir sözcük
Hoşça kal.
