18 Ağustos 2009, Pazartesi
saat: 00:16


kimsenin anlamasını beklemiyorum.
anlayan sadece acı çektiğimi sanıyo çünkü.
oysa ben ne hissetmem gerektiğini yada hissettiğim şeyin aslen ne olduğunu henüz kestirememiş bir haldeyim.. sadece birbirine karışmış duygular duyular var içimde..

sevinmelimiyim yoksa üzülmelimiyim bilemiyorum.

korkuyorum son 2 gündür
yalnız kalmaktan zarar görmekten korkuyorum. korku ama yalnız kalma korkusu gibi değil
gelip bana zarar verir mi korkusu..
canımı yakar mı korkusu..
hayatıma girer mi ki korkusu..
değişik bir halim var..
durup durup kızıyorum kendime
nasıl nasıl nasıl diye

sonra aklım O'na gidiiyo.. bir anda.. nedensizce
sevgimiz aklıma geliyo
bu neticesizliğimiz sonuçsuzluğumuz uçsuz bucaksızlığımız
kopamayışımız
nelerden geçebilip de ondan geçemeyişim
onsuz olmak istemeyişim
ona olan ihtiyacım
hassasiyetim
bora bora'da ormanın içinde okyanusun en mavi yeşil noktasında yada marmaris'te bir teknede hayatımızı hiç bişeyi düşünmeden yaşamanın hayali..
belli etmek istemediğim kıskançlığım
omzunda ağlamak isteyişim hep
ona yaslanmak isteyişim
arkamda dursana adam demek için çıldırışım
sakın beni bırakma sensiz olamam demek içim çırpınışım ama bi türlü diyemeyişim
kendimi hep tutuşum barajlar çekişim suyun önüne
onun olmak için herşeyimi verebileceğimi bilişim ve bunu ömür boyu kendimde tutmak zorunda oluşum.
onun başka birine ait oluşu başka birine ait olup onda mı değil mi bilemeyişim
durup durup kuruşum hayal edişim gözümün önünde ikisini canlandırmaya uğraşmalarım
içimde ondan bir parça olsun isteyişim
o parçayı hayatla paylaşmak isteyişim ardından. onun istemeyişi
bana asla sahip olamayacak oluşu..
hepsinin hayal olduğu gerçeğiyle yüzleşme zorunluluğum
yine de onu sevişim
yoruluşum ama asla vazgeçmeyişim
her gün doğuşunda yeniden onu sevişim
herşeye tüm dünyaya tüm insanca hislere korkulara endişelere kapatıp kendimi ne kadar kıskansam da ne kadar istemesem de sadece sevgimin bizi ayakta tutmaya yetecek olduğu ve oluşu..
yaşadığım hiçbişeye benzemesin diye direnişim
yapmadıklarımızı yapalım diye çırpınıp duruşum
sadece mutluluğa sahip olmak isteyişim
onun için her zaman bıkılmayacak olma arzum
hep istenen olma isteyim..



şu anda bunları hissediyorum işte




istanbul
hosting