18 Ağustos 2009, Salı
saat: 13:29
hayatimin en guzel iltifatlarindan biriydi herhalde, ahmetle sohbet ederken 'bana bir suru yeni pencereler aciyorsun' dedi. uzunca oturduk taksimde. dolmuslar artik florya'ya kadar geliyorlarmis. koltuklar degismis. insanlarin sen soru sordugunda cevap vermedigi halde aklindan geceni tahmin etmeni bekleyen tavri degismemis. bir gun biri usteleyip, yanit beklememden bunalip beni oldurecektir. sanki etrafimdaki diger yolcularin hepsi benden gencti. sofor mavi isigi acip okumami engelleyince seneler onceki opusmeler geldi aklima. kimsenin beni tanyamayacagi kadar buyumusum dedim. ha bir de sesimdeki ciddiyet. sofore para uzatacagim ama sanki kralicenin odasina mesaj getirdim. kendimi zorla inceltiyorum sanan hiyarlara bir diyecegim yok tabii. yavsaklik, sululuk benim icin samimiyet gostergesi, ozel bir durum.
burdan butun guzel arkadaslarimi yalarim!
