19 Ağustos 2009, Çarşamba
saat: 21:50
Bu gün bir arkadaşla konuşurken söyledim bu lafı " Evet, aşk zaaftır ama..." devamı var tabii bu cümlenin ama aşk bir zaaftır. Yanlış hatırlamıyorsam Aşk arapçada "sarmaşık"tan geliyor yani sarıp sarmalıyor insanı ya da insanlar sarmalanıyor bilemem,ancak bildiğim bir şey var aşk olduğu zamanlar bir yanımının savunmazsız olduğunu hissediyorum ordan yiyeceğim darbeleri savunamıyorum ve evet ben belirsiz olan şeyleri sevmem ve maalesef aşk denilen icat düz çizgi üzerinde yürümekten aciz bir sarhoş misali bir aşağı bir yukarı salınan bir şey.
Neden mi bunları yazdım, insan nefsi bir garip şey o geldi aklıma, çünkü ben yukarıdaki sözleri sarf eden adam maalesef zaafımın oluşması için elimden geleni yapıyorum, insan bunun için yaratılmış olamaz ama garip bir şekilde bir bağımlılık gibi, bir tiryakilik gibi içimde bir yoksunluk duygusu birilerini arıyorum. Bakmayın öyle abazan değilim bu cinsellik değil bir duygusal boşluk, cinsel tatmin bundan çok daha kolay hepimizin malumudur.
Neyse Sözlerimi Ah Minel AŞK ve Halatihi... diye bitirmek istiyorum. çoğumuz bu inlemeyi bir kezde olsa söylemiştir bu kadar süslü olmasada kesin söylemiştir. Ah aşk sen ve senin hallerin yüzüden....
