20 Ağustos 2009, Perşembe
saat: 22:32
bugün glt'nin annesiyle karşılaştık...
ilk gördüğümde nasıl davranmam gerektiği konusunda karasız kaldım...
üzerinden neredeyse 5 ay geçti görmeyeli nedenebilirdi ki???
uzaktan gördüm ilk,raslantı oda beni gördü...gözlerinin içi parlıyodu...
ortada buluştuk..ben içimde nasıl dawranmam gerektiğini çözmeye çalışırken nasılsınız demeye wakit kalmadan sarılıp ağlamaya başladı :(
böyle olmamalıydı flan filan...
kahve içmeye çağırdı beni evlerine...
yok dedim tabiki...
eskaza ablası yada kendsi gelirse hiç hoş olmazdı...ama annesi okadar ısrarcı oldu ki hayır diyemedim...
gittim...
apartmandan girdğimin andan itibaren buram buram "O" kokuyordu...
eve yaklaştıkça kalp atışlarımın hızlandığını,mideme kramplar karnımda ağrılar artmaya başladı...
ve kapı açıldı...onlarca kez beraber açtığımız kapı annesinin eliyle açıldı...
tabki karşılamayı KÖPÜK yaptı...özlemiş beni belli...üzerime atlıyordu kedicik...
salona geçtik....
kahveleri ben yaptım... mutfağı hiç yabancılamadım...
kahveler içildi...annesiylr özlem giderildi...
ağladık bolbol...
keşke annesi kadar karakterli olabilseydi...
kendi oğlumu tanıyamıyorum diyor annesi :(
evden çıkmadan önce lavobo bahanesiyle onun odasına girdim...
birlkte soludğumuz hemen herşey ordaydı...aldığım hediyeler hala kullanılmakta...
el işi ATATÜRK işlemeli kilim en yukarda,altında 6 ok...
ve sıkı dur günce;
bunların alt ortasındada bizim fotoğrafımız...
sadece ikimizin...
benm doğum günümde bana pasta yedirirken...en eğlenceli halimiz
dayanamadım güllük...hiç dayanamadım...
biz beraberken yoktu o fotoğraf...
noldu o çocuğa...
herne durum onu bu hale getirdiyse bintürlü bela gelsin başına...
BİR İNSANIN KOKUSU HİÇ Mİ DEĞİŞMEZ ? (ISSIZ ADAM)
DEĞİŞMİYORMUŞ...
