21 Ağustos 2009, Cuma
saat: 11:09
Insan ve Oruc
Oruc, ruhun sesi gelir her yıl
Gümüş topuklarini dokundurur kalbimize
Vucut donmege baslar bir tapinaga kurban gibi
Yapilir ortulur ucurumlari yakan dualardan
Ten ruhun avuclarinin icinde
Hilkat günlerinin yeniden olusun terlerini doker
İnsan gecesini değistirir gunduzune erer
Bir mevsime dondurur zamani hic degismeyen
İnsanın olma vaktidir bu erme fırsatı
Ruh emzirir anne gibi yeri göğü fecri
Yeni bir insan gelip nöbete duracaktır
Eskisi çürümüş bir heykel gibi devrildiğinden
Ey oruç, diriltici rüzgâr, İslam baharı
Es insan ruhuna inip yüce ilham dağından
Kevser içir, âbıhayat boşalt kristal bardağından
Susamış ufuklara insan kalbinin ufuklarına
(Sezai Karakoç)
