21 Ağustos 2009, Cuma
saat: 17:04
bize hiçbirşey olmayacak değil mi?
öyle bir yaşıyoruz ki. sanki hepimiz yaşlanıp, son nefesimizi yatağımızda vereceğiz.. hepimiz ecelimizle öleceğiz.. geçen gün çocuğuna tren çarpan ve gözlerinin önünde olan bu kazayı engellemek için hiçbirşey yapamayan anne önceden bilebilir miydi böyle birşey olacağını? ve daha niceleri..
- evet sanırım artık vakti geldi. aramızdaki o kadar hır güre rağmen hala seni özleyip, seninle olmak istiyorsam bu iş bitmiştir...
-- bu bendeki bağlılık değil bağımlılık sanırım.. ve bir insana bağımlı olmak da bağlı olmak kadar kötü bir şey aslında. bu iki hissi yoğun bir şekilde hissetmeye başladığında bir korku yeşerir yüreğinde.. kaybetme korkusu! ölüm ya da başka bir şey. nedeni çok önemli değil.. sensizlik korkutuyor beni..
--- ayrıca ölsem sen bensiz yapabilirsin ama ölsen ben sensiz yapamam.. o yüzden dileğim senden önce ölmek.. ben hep böyle dua ediyorum..
---- tabiki erken ölmek istemiyorum :o)) ama senden önce istiyorum. ben mezarının başına gelsem de konuşamam seninle.. koklayamam seni.. dokunamam sana.. sinir olurum sonra.
