21 Ağustos 2009, Cuma saat: 22:11 İhtimal Islah evinde yetiştirilen hayallerim ergenlik rüyaları görmekte sabaha karşı dökülmekte sere serpe yollara sokaklarda,koridorlarda bilerek düşürülmüş ihtimalleri toplamaktan yorulduysada durulduysada bitap düşmüşken artık çok geç derken her dinden yaka paça kovulmuşken artık gökyüzüne bakamaz hale gelmişken yine savrula savrula kaçtı din dersinden, sebepsiz yere dövülen çocukluk istekleri artık ıslah edilmekten yorulmuştu unutmuştu o rüzgarın yönünü parmak ıslatıp havaya kaldırarak bulmayı yada atlı karıncanın herzaman bükük duran sol arka bacağına dokunmayı çünkü ona nezaman sıra gelse kapanırdı lunapark ışıklar söner karanlık uzaktan görünürdü,fareli köyün kavalcısı gibi topladığı yıldızları ile. bak gördün kendini bunları bile bile lüften yanımdayken ölme çocukluğum beni şahit yazmasınlar boş yere çünkü bilirsin gerçeklerle aram pek iyi değildir. neyse bu sabahta her sabah olduğu gibi ölmek için uyandım, beni sakinleştirsin diye yuttuğum ilaçların kesilmiş fiyat küpürü boşluğunda asılı kaldım artık donuk bakışlarla o aralıktan bakıyorum hayata. ______________________________ daha yorgun daha sessiz daha hissiz... hsyn