24 Ağustos 2009, Pazartesi
saat: 01:43
duygularım ne kadar allak bullak.
resmen kendi kendime inkar ediyorum,direniyorum.teslim olamıyorum,tutuyor beni bişeyler..
hissettiğim bu şeyin tanımını bi türlü yapamıyorum..onunlayken evet mutlu oluyorum.peki bu yeterli mi?
hayallerin içine dalmaktan kaçıyorum,ödüm kopuyor resmen..belki yeniden hayal kırıklığına uğramaktandır bilmiyorum.
güvenememem mi tutuyor beni böyle?
mantığımın olmaz olmaz diyip durması mı?
koşa koşa onu görmeye gidiyorum ama..seviyorum seni diyemiyorum yüzüne bakıp..özledim diyemiyorum..
gerçekten uzak tutuyorum onu..
hayatımdan..kendimden..
ama bi yandanda bişekilde merkez haline gelmesini istiyorum,gerçek olsun.
benim olması hoşuma gidiyor açıkçası..ama onun olmak öyle değil.ona daha doğrusu birine ait olmak istemiyorum.
bi yandan en dibinde yaşamak istiyorum her şeyi.bi yandan deli gibi kaçıyorum.
sormuyorumda zaten artık kendime,sorgulamıyorum..
ruhsuzluğa vuruyorum,duygusuzluğa..
bitti dediğinde neden bitmez.
