24 Ağustos 2009, Pazartesi
saat: 08:49
haftalardır internete girmedim-giremedim ama bu zerre umrum değil idi.
şöyle bir geçmişe yolculuk etmek gerek seninle püncüğüm; (kısa-kısa) ayvalıkta kaldım ailemin yanında 5 gün,4 gece sevgilimsiz.sahili, zeytin ağaçları ve sağdan sağdan esen rüzgarları ile sardı beni ki hemen geçti günler daha havasına alışmadan, anneyle dedikodu yapamadan ama özlemek vardı. sonra yolda sevgili ''kedimiz olsun ister misin?'' dedi. o an gözlerim dolu ve ben çok mutluydum. hayallerimi, hayallerimin adamı hep gerçek kılıyor bu bu çok büyük bir mutluluk.. sonrası yuvama geliş sadece kokusu vardı yetindim. gece uyuyamadım heyecandan ertesi sabah 7'de kalkış ve istanbul yolu ve aileden gizli.
şimdi bacaklarımın arasında uyuyan dünyalar tatlısı, akıllısı, kevaşesi, mini mini kara patileri, burnu ve de kulakları olan kızım-ız pera'mız uyumakta yumuk yumuk..
ps; otobüs firmaları acımasız!
