|
25 Ağustos 2009, Salı
saat: 13:48
Güne başlarken...günün içinden... Sabah işe gelirken küçük çingene kızlarını gördüm ayaklarında terlik suratında bir ton kir.Bizim telaşlarımızdan o kadar uzak ama yüzündeki gülümseme bir o kadar büyük... İçimde koşturan atlı çok şeyler yapma hevesinde dizginleri kaçmış gibi.Sabret diyor insanlar sırasıyla herşey,bende bugün diyorum gün bitmeden olsa herşey... Kişiliklerim bölünerek çoğalıyor.Herkezin gördüğü başka bir ben.Neden böyle yapıyorum ki? | ||
|
|
||